یه دوست مجازی بهم گفت که وسواس فکری خفیف داری

چیزی که از حرفاش و از سرچام برداشت کردم اینه که وسواس فکری در مورد من ، یعنی اینکه زیاد فکر میکنم

اونقدر زیاد که از کار و زندگی میافتم

حدیثی میخوندم منتسب به حضرت علی که همچین چیزی بود " هر چیزی وسطش خوبه "

خیلی هم مختصر و مفید

هرچیزی ها ، نماز و روزه و حج (که اتفاقا باید بهش بیشتر فک کنیم توی این دوران ، یه فلان فلان شده ای میگفت بار پونزدهم هست میرم حج افتخارم میکرد ، خاااااااااااااااک فقط همین خااااااااااااااااااااااااااااااااک)

حالا فکر کردن خیلی خوبه

یک ساعتش هفتاد سال یا حالا هرچقدر که هست عبادت محسوب میشه

ولی این هم حد وسطش خوبه ف نه به اونی که فکر نمیکنه و همینجوری الکی الکی تصمیم میگیره نه به من که انقدر فک میکنم که وقتی تصمیم میگیرم هی پشیمون میشم و تصمیم بعدی رو میگیرم

ادم وقتی تو نمازش تکیبر میگه دیگه باید حواس و بده به نماز (الکی مثلا من به نفسم کنترل دارم و سر نماز حواسم به نمازه :-| )

باید بلاخره یه درسی از نماز بگیریم یا نه؟ اقا وقتی تصمیم میگیری حواست و بده به تصمیمت

حالا منم میخوام یه تصمیم بگیرم و مردونه بمونم پاش

فکر مکرم تعطیل

یعنی تصمیم عالی هم به ذهنم رسید من نمیرم سراغش

حداقل تا اخر مهر میچبم به تصمیمی که امشب میگیرم

البته یه نکته هست که شاید یه اتفاقی پیش بیاد مجبور شم مثل همین خدمت ... سربازی ولی خوب بازم من تصمیم رو میگرم به امید خدا که هر مشکلی هم پیش بیاد ردش میکنیم اااااااااااااااااگر نشد اون وقت به موقعش فکرشومیکنم

بازم عین نماز دیگه

یهو یکی بیاد ادمو تهدید به مرگ کنه که خریته ادامه دادن نماز

ولی خوب تاحالا چندبار افراد سر نماز تهدید به مرگ شدن اخه؟

احتمالش خیلی کمه که مشکل بیرونی (یعنی غیر از تصمیم های خودم) پیش بیاد و نتونم تصمیمم رو ادامه بدم

پس تصمیم رو میگیرم و و سرش هم خواهم ماند

این خط _ اینم نشون /

برو که رفتیم